Susan van der Beek
“alles wat ik doe, doe ik met passie”
Foto Susan: © De Visiegraaf
Foto Susan: © De Visiegraag
Susan
van der Beek
Hondengedrags-
begeleider
“alles wat ik doe,
doe ik met passie”
Dordrecht, begin jaren negentig. Ik volg een loopbaantraining met vrouwelijke collega’s. Eén van de opdrachten was het in kaart brengen van je toekomstbeeld over 5, 10 en 15 jaar. De geschreven teksten ben ik kwijt. De poster die erbij hoort heb ik lang bewaard. In het centrum een laptop, als symbool voor mijn droom om schrijver te zijn. Daar omheen zie je een baby, een flamencodanseres en een prachtig leeg landschap.
En een motto: “alles wat ik doe, doe ik met passie.”
Zeeland
Van jongs af aan verslind ik verhalen. Ik las al toen ik nog niet lezen kon, de voorleesverhalen kende ik uit mijn hoofd. Ik las ze voor aan mijn poppen. Later las ik zeker 5 bibliotheekboeken per week. Nog steeds ben ik compleet van de wereld als ik lees, ik vergeet alles om mij heen en hoor of zie niets meer.
Mijn droom om schrijver te worden brengt me bij de studie taal- en literatuurwetenschap. Daarna brengt mijn principe altijd mijn eigen boterhammen te verdienen me langs paden als wetenschappelijk assistent, emancipatiemedewerker bij een vakbond, beleidsmedewerker bij een gemeente en manager bij een non-profit organisatie.
Ondertussen vervullen mijn lief en ik ‘en passant’ de droom van het lege landschap. We verhuizen met onze drie jonge kinderen vanuit de Randstad naar Zeeland, kopen een groot erf en herbouwen de oude boerderij. Om ons heen hebben we ruimte, akkers, dijken en water. We genieten van de mooiste luchten die je maar kunt bedenken. Hier komen ook onze eerste eigen honden in ons leven.
Hondengedragsbegeleider
Hondengedrags-
begeleider
In 2010 neem ik ontslag uit mijn managersbaan, ga weer parttime studeren en word ondernemer. Bij Phoenix leer ik het ambacht van het begeleiden van mensen bij hun ontwikkelingsproces. In mijn coachpraktijk begeleid ik vooral mensen die te maken hebben met rouw en verlies in hun leven. Vanuit het verlangen om ook mijn honden in te zetten bij coaching van mensen volg ik in 2016/2017 samen met mijn Oudduitse herdershond Quinten de opleiding Coachen met honden bij Irene Glansbeek en Thérèse Evers.
Om meer over de psychologie en het gedrag van honden zelf te leren besluit ik in 2020/2021 de opleiding tot hondengedragsbegeleider te volgen bij Geert de Bolster in Brugge. Geert ontwikkelde de connectiemethode®, gebaseerd op mindfulness. De relatie tussen mens en hond staat centraal, in plaats van het traditionele trainen gebaseerd op belonen, corrigeren of straffen.
© PhotoActive
Ik hou van
Ik hou van mensen, honden, mensen met honden, luisteren naar verhalen, verhalen vertellen, kijken en voelen, samen op zoek gaan naar antwoorden die altijd te vinden zijn – linksom of rechtsom, maar altijd in jezelf. Ik ben echt een hondemens, ik werk met het duo hond & mens als één geheel. Mijn rol als hondengedragsbegeleider is spoorzoeker, vragensteller, richtingaanwijzer. Woorden die bij mij passen zijn: regie nemen, luisteren, oordeelloos kijken, alles overzien, weten, prikkelen, inspireren, bewegen.
De honden in mijn leven
Er is een lange rij honden meegelopen op mijn levenspad: Boudewijn, Breston, Asco, Arthur, Jorrit en Ilva tijdens mijn jeugd. In mijn volwassenheid, sinds we in Zeeland wonen: Blitzer, Hindi, Breston, Quinten, Hera, Britt en Saba. Van alle honden heb ik geleerd en ik had geen van allen willen missen, hoe moeilijk het soms ook was.
Dit zijn de lessen van mijn eigen honden:
Blitzer
leerde mij meer op mijn intuïtie te vertrouwen. Ik voorvoelde zijn dood nog voor er fysieke tekenen waren van zijn naderende einde
Hindi
leerde mij dat zachtheid en een sterke wil kunnen samengaan
Breston
leerde mij om mijn verdriet aan te kijken
Quinten
leerde mij het belang van oogcontact en daarnaast lessen over leiderschap: regie nemen en grenzen duidelijker communiceren
Hera
leerde mij dat het leven ook een feestje kan zijn
Britt
leerde mij dat het belangrijk is om de stress-emmers op tijd te legen
Saba
leerde mij te kiezen voor scheiden in het belang van de liefde
Want ja, honden zijn om van te houden, zoals de beroemde gedragsonderzoeker Eberhard Trumler in 1972 al schreef.
Het was één van de lievelingsboeken van mijn vader. Van hem heb ik hondenliefde en inmiddels ook zijn collectie hondenboeken geërfd.
Waarom doe ik wat ik doe?
Omdat ik zelf, met alle goede bedoelingen, zeker ook fouten heb gemaakt in de begeleiding van mijn honden. Bijvoorbeeld doordat ik ondanks alle boekenwijsheid de situatie toch verkeerd inschatte. Of zelf in de stress schoot – waar mijn hond dan weer op reageerde.
Omdat ik me zoveel heb aangetrokken van de oordelen van anderen, zo weinig durfde te vertrouwen op mijn eigen intuïtie.
Omdat ik nu veel zachter kan kijken en vertrouw op de stappen die ik zet. Zeker nog ervaringen uitwissel met collega’s die met honden werken, maar wel mijn eigen plan trek.
Omdat ik het zelf te doen heb, met vallen en opstaan.
